🦧 Współżycie Z Osobą Poniżej 18 Roku Życia

Użytkownicy poniżej 13. roku życia nie mogą publikować filmów ani komentować, a udostępnione im treści są przeznaczone dla młodszych odbiorców. W przypadku dzieci w wieku od 13 do 15 lat konta są domyślnie prywatne. Dopiero użytkownicy od 16. roku życia mogą robić transmisje na żywo i korzystać z wiadomości prywatnych. Sąd w Częstochowie: tradycja usprawiedliwia współżycie z 14-latką nie wiedział o nielegalności współżycia z osobą poniżej 15 roku życia, którą poślubił zgodnie z wyznawanym Kiedy osoba do 26. roku życia musi zacząć płacić podatek dochodowy? W jakiej wysokości? Odpowiedzi na te pytania nie są takie oczywiste. Kiedy osoba objęta ulgą PIT dla młodych musi zacząć płacić podatek? Osoby do 26. roku życia są co do zasady zwolnione z opłacania zaliczki na podatek dochodowy. Istnieją oczywiście limity Będąc w związku z osobą uzależnioną często robimy wymówki w pracy i na spotkaniach rodzinnych. Nierzadko bywają sytuacje, że dodatkowo borykamy się z problemami finansowymi, przestępczością, przemocą w rodzinie lub niewiernością ze strony osoby uzależnionej. Właśnie przez taką osobę coraz częściej martwimy się, czujemy Belgia i Holandia wprowadziły prawo, pozwalające na eutanazję skranie niepełnosprawnych, niezdolnych do życia i cierpiących osób poniżej 18 roku życia, w tym noworodków. Decyzję mogą podjąć albo małoletni przy zgodzie rodziców albo, w najciężych przypadkach gdy małoletni nie jest w stanie sam o sobie decydować, sami rodzice. Zgodnie z art. 200 Kodeksu karnego osoba współżyjąca z małoletnim poniżej 15 roku życia lub dopuszczająca się innych czynności seksualnych wobec małoletniego lub doprowadzająca go do poddania się takim czynnościom albo ich wykonywania, podlega karze pozbawienia wolności od 2 do 12 lat. Warto tutaj dodać, że nawet jeżeli Zgodnie z Kodeksem Pracy pracownikiem młodocianym jest osoba, która ukończyła 16 lat, natomiast nie przekroczyła ona 18 roku życia. Zabronione jest zatrudnienie młodych osób, które nie ukończyły lat 16-stu. Ustawa przyzwala na pewne wyjątki zatrudnienia młodocianego poniżej 16 roku życia, jednak jest to obwarowane licznymi Pięcioro podejrzanych o współżycie z 14-latką. Ojcem dziecka najmłodszy z nich - RMF24.pl - Do sądu w Pyrzycach w Zachodniopomorskiem trafił akt oskarżenia przeciwko pięciu mężczyznom Karalność obcowania z małoletnim poniżej 18 roku życia – art. 199 § 3 Kodeksu karnego Art. 199. § 1. Kto, przez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia, doprowadza inną osobę do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, 2bnUuL. Trzech imigrantów z krajów arabskich zgwałciło dziecko w Finlandii. Mężczyźni zostali zatrzymani przez policję, a we wtorek fiński sąd ogłosił wyrok w ich sprawie. Do koszmarnych wydarzeń doszło jesienią ubiegłego roku w Finlandii. Jak relacjonują tamtejsze media, trzech mężczyzn zgwałciło osobę poniżej 16. roku znajdowali się w tym samym pomieszczeniu i obserwowali swoje działania. Według ustaleń śledczych dziecko było pod wpływem alkoholu, przez co nie mogło się bronić. Nie wiadomo natomiast, jak doszło do upicia ofiary. Gwałt na dziecku w FinlandiiNapastnicy szybko zostali namierzeni przez policję. Służby poinformowały, że zatrzymani to imigranci z krajów arabskich w wieku od 25 do 31 lat. Zgodnie z fińskim prawem współżycie z osobą, która nie ukończyła 16. roku życia jest wtorek sąd ogłosił wyrok w tej sprawie. 31-letni Osamah Ibrahim Habeeb Al Yasari usłyszał wyrok 7 lat pozbawienia wolności za "kwalifikowany gwałt na dziecko oraz napaść". 25-letni Abdulrahman Bash został skazany na 6,5 roku, natomiast jego rówieśnik Ghadif Khalaf za kratkami spędzi 5,5 roku. Skazani zapłacą również wysokie rekompensaty za wyrządzone cierpienia. granica wieku małoletniego, inna czynność seksualna, umyślność sprawcy, nadużycie zaufania Karalność obcowania z małoletnim poniżej 15 roku życia – art. 200 § 1 Kodeksu karnego Art. 200. § 1. Kto obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. (…) Karalność obcowania z małoletnim poniżej 18 roku życia – art. 199 § 3 Kodeksu karnego Art. 199. § 1. Kto, przez nadużycie stosunku zależności lub wykorzystanie krytycznego położenia, doprowadza inną osobę do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Jeżeli czyn określony w § 1 został popełniony na szkodę małoletniego, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 3. Karze określonej w § 2 podlega, kto obcuje płciowo z małoletnim lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej albo doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, nadużywając zaufania lub udzielając w zamian korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy. Cel przepisów – ochrona osób małoletnich Przestępstwo obcowania płciowego z małoletnim należy do grupy przestępstw ujętych w rozdziale XXV Kodeksu karnego, skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności. Wolność seksualna jest tutaj rozumiana, jako wolność wyboru w sferze własnego życia seksualnego, bez karalnej ingerencji ze strony innych osób. W przypadku przestępstw seksualnych przeciwko osobom małoletnim, pod ochroną pozostaje przede wszystkim prawidłowy rozwój emocjonalny, intelektualny i fizyczny małoletnich. Nie chodzi tu wyłącznie o demoralizację małoletniego. Im młodsze jest dziecko, które stało się ofiarą przestępstwa seksualnego, tym bardziej dolegliwe mogą być skutki w sferze późniejszego funkcjonowania psychicznego i fizycznego takiej osoby, przejawiające się pod postacią różnego rodzaju traum, nerwic, zaburzeń i dysfunkcji w życiu osobistym i relacjach społecznych. Wiek małoletniej ofiary przestępstwa seksualnego w sposób oczywisty rzutuje na stopień społecznej szkodliwości czynu i wysokość kary. Przestępstwo obcowania płciowego z osobą małoletnią określane jest również jako typowe przestępstwo pedofilii. Przestępstwo obcowania z małoletnim poniżej 15 lat – art. 200 § 1 Istotą przestępstwa z art. 200 § 1 jest obcowanie płciowe z małoletnim, który nie ukończył 15 roku życia lub dopuszczenie się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej, doprowadzenie jej do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania. O ile pojęcie „obcowania płciowego” nie wymaga dodatkowego definiowania i może być również rozumiane w sposób potocznie przyjęty, to w obrębie pojęcia „innej czynności seksualnej” ukształtowana została w orzecznictwie sądów w miarę spójna i jednoznaczna definicja znaczeniowa. Sąd Najwyższy przyjmuje, że „(…) „inna czynność seksualna”, w rozumieniu art. 200 § 1 KK (a także w rozumieniu art. 197 § 2 KK oraz art. 198 KK i 199 KK), to nie mieszczące się w pojęciu „obcowania płciowego” takie zachowanie, „które związane jest z szeroko rozumianym życiem płciowym człowieka, polegające na kontakcie cielesnym sprawcy z pokrzywdzonym lub przynajmniej na cielesnym i mającym charakter seksualny zaangażowaniu ofiary” (…) Zachowanie to obejmuje też sytuacje, „w których sprawca, zmierzając do pobudzenia lub zaspokojenia swojego popędu, nie tylko dotyka narządów płciowych pokrzywdzonego (choćby przez bieliznę lub odzież), lecz podejmuje również inne czynności w zetknięciu z jego ciałem (np. pieszczoty, pocałunki)” (post. SN z r, III KK 292/16). Sposób działania sprawcy Sposób działania sprawcy przestępstwa z art. 200 § 1 polega na „obcowaniu” płciowym lub „dopuszczaniu się” określonych czynności lub „doprowadzeniu” do określonych zachowań. Choć przestępstwo z art. 200 § 1 ma charakter skutkowy, to bezprawność zachowania polegającego na doprowadzeniu do określonych zachowań obejmuje także etap poprzedzający sam akt poddania się przez małoletniego „innej czynności seksualnej” lub wykonanie tej czynności. Chodzi tu zwłaszcza o wywołanie u małoletniego chęci podjęcia lub poddania się czynnościom seksualnym. Na gruncie sprawy, w której zaistniała podobna okoliczność, Sąd Apelacyjny w Białymstoku uznał, że: „(…) do wyczerpania znamion dochodzi nie tylko wówczas gdy wola ofiary była przeciwna do oczekiwań sprawcy lub nie była jasno określona ale dopuszcza się przestępstwa z art. 200 § 1 KK także i ten, który swoim aktywnym zachowaniem ukierunkowanym na odbycie stosunku z małoletnim wywołuje u niego chęć udziału w określonych w przepisie czynnościach a nawet wtedy gdy tylko ułatwia podjęcie decyzji małoletniemu niewykluczającemu uczestnictwa w tych czynnościach stwarzając przy tym warunki umożliwiające faktyczne zrealizowanie zamierzonego celu np. poprzez zapewnienie odosobnienia, wywołanie u małoletniego przekonania o braku naganności takich zachowań” (wyr. z r, II AKa 302/02). Trzeba również podkreślić, że zgoda małoletniego w żadnym stopniu nie uchyla bezprawności ani karalności działania sprawcy. Rodzaj winy; wiek małoletniego Przestępstwo z art. 200 § 1 jest przestępstwem umyślnym, które może zostać popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim (art. 9 § 1 – sprawca chce popełnić przestępstwo), jak i w zamiarze ewentualnym (art. 9 § 1 in fine – sprawca przewidując możliwość popełnienia przestępstwa, godzi się na to). Przyjmuje się, że popełnienie tego przestępstwa następuje także wtedy, gdy sprawca nie ma wiedzy, że osoba małoletnia nie ukończyła lat 15, ale możliwość taką przewiduje i godzi się na to. Przypisanie sprawcy odpowiedzialności za to, że choć nie wiedział, że małoletni ma mniej niż 15 lat, to okoliczność tę przewidywał, zależy od okoliczności konkretnego zdarzenia. Sąd Apelacyjny w Krakowie wyraził pogląd, że „W wypadku przestępstwa z art. 200 § 1 ewentualny błąd co do liczbowego znamienia określonego tam czynu zabronionego należy rozważać z uwzględnieniem takich okoliczności, jak w szczególności wygląd małoletniego w tym jego wzrost oraz ubiór w czasie czynu. Relewantnym kryterium jest także stopień rozwoju psychicznego pokrzywdzonego” (wyr. z r., II AKa 233/17). Zgodnie z art. 28 § 1 nie popełnia przestępstwa, kto pozostaje w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego. W przypadku przestępstwa z art. 200 § 1 znamieniem przestępstwa będzie wiek osoby małoletniej. Ustalanie w toku sprawy karnej okoliczności rzutujących na możliwość przewidywania przez sprawcę wieku osoby pokrzywdzonej, odbywa się w oparciu o materiał dowodowy konkretnej sprawy. Służą temu również opinie biegłych sądowych, np. z zakresu antropologii czy psychologii. Inne przestępstwa obcowania z małoletnim W niektórych sytuacjach, obcowanie płciowe będzie przestępstwem, niezależnie od wieku ofiary. Dotyczy to w szczególności przestępstw: zgwałcenia (art. 197 wykorzystania upośledzenia lub bezradności (art. 198 i przestępstwa nadużycia stosunku zależności (art. 199 § 1 Osobą pokrzywdzoną popełnieniem tych przestępstw seksualnych może być zarówno osoba dorosła, jak i małoletnia. Popełnienie tych przestępstw w stosunku do małoletniego będzie wpływać na wysokość kary (patrz: art. 197 § 3 dot. małoletniego poniżej lat 15; art. 199 § 2 dotyczący małoletniego poniżej lat 18) lub, jak w przypadku art. 198 będzie skutkować kumulatywną kwalifikacją z innymi przepisami przewidującymi wyższe kary. Przestępstwo obcowania seksualnego z małoletnim poniżej 18 lat – art. 199 § 3 Kodeks karny przewiduje odpowiedzialność karną za obcowanie płciowe z małoletnim, który nie ukończył lat 18, nawet wówczas, gdy obcowanie to nie wiązało się z popełnieniem żadnego z wyżej wymienionych przestępstw. Podstawę odpowiedzialności stanowi art. 199 § 3 zgodnie z którym, karze od 3 miesięcy do lat 5 pozbawienia wolności podlega ten, kto „obcuje płciowo z małoletnim lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej albo doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, nadużywając zaufania lub udzielając w zamian korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy”. Skoro w przepisie tym mowa jest o „małoletnim”, nie zaś o „małoletnim poniżej lat 15”, to pokrzywdzonym może być każda osoba, która nie ukończyła lat 18. Podkreślić należy, że Kodeks karny nie zawiera własnej definicji osoby małoletniej, posługując się jednocześnie takimi kategoriami wiekowymi, jak osoba nieletnia bądź małoletnia. Wykładnia powinna więc następować w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego, z których wynika, że małoletnim jest osoba, która nie osiągnęła pełnoletniości, czyli nie ukończyła 18 roku życia (art. 10 § 1 Kodeksu cywilnego). Nadużycie zaufania Pojęcie „korzyści majątkowej”, o której mowa w art. 199 § 3 nie wymaga szczególnego definiowania. „Korzyść osobista” może być rozumiana jako korzyść o charakterze niemajątkowym, która łączy się z polepszeniem sytuacji lub zaspokojeniem jakichś potrzeb otrzymującego tę korzyść. Najbardziej ocennym pojęciem, o którym mowa w art. 199 § 3 jest „nadużycie zaufania” osoby małoletniej. Zaufanie może być oparte na rozmaitych podstawach. Może na przykład wynikać z relacji opartej na przyjaźni, bliskości emocjonalnej czy wspólnych zainteresowaniach i powodować wiarę małoletniego w dobre intencje innej osoby. Definicja tego pojęcia może być jednak dużo szersza, zaś jego rekonstrukcja w toku sprawy karnej odbywa się z uwzględnieniem konkretnej sytuacji. Nie można bowiem tracić z pola widzenia faktu, że podstawowym celem omawianego przepisu jest ochrona osób małoletnich. Orzekając w jednej ze spraw, w której między małoletnią a sprawcą istniał związek dalszego pokrewieństwa, Sąd Najwyższy uznał, że pojęcie „nadużycie zaufania” nawiązuje do zjawiska tzw. uwiedzenia ofiary: „(…) Art. 199 § 3 zakłada więc, że współżycie pomiędzy sprawcą a jego ofiarą następuje za jej zgodą, tyle że podjętą w wyniku szczególnej motywacji, którą jest zaufanie do sprawcy. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należało, że dla przypisania oskarżonemu nadużycia zaufania, którym darzyła go pokrzywdzona, nieistotne były takie okoliczności, jak stopień rozwoju sfery seksualności pokrzywdzonej, szeroko pojmowana swoboda jej zachowań, wcześniejsze spożycie przez nią alkoholu, jak również brak inicjatywy ze strony sprawcy. Nie było więc konieczności prowadzenia w tym zakresie pogłębionego postępowania dowodowego, w tym – powołania biegłego z zakresu seksuologii „na okoliczność świadomości i dojrzałości w sferze seksualnej pokrzywdzonej oraz jej współdziałania w zarzucanym oskarżonemu czynie” (post. SN z r., III KK 328/18). Zestawienie znamion art. 200 § 1 i art. 199 § 3 prowadzi do wniosku, że drugi z tych przepisów dotyczy obcowania płciowego (lub innych czynności seksualnych) z małoletnim, który ukończył lat 15, ale nie ukończył jeszcze lat 18. Kontakty seksualne z osobą poniżej 15 roku życia są bowiem karalne zawsze, niezależnie od spełnienia przesłanek z art. 199 Wyższe jest również w takim przypadku zagrożenie karą. Przestępstwo nadużycia zaufania w stosunku do małoletniego (art. 199 § 3 ma charakter umyślny i może zostać popełnione zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Postępowanie dowodowe Postępowania prokuratorskie i sądowe w tego typu sprawach wiążą się z potrzebą weryfikacji i prawidłowej oceny twierdzeń stron. Przy braku innych bezpośrednich dowodów przestępstwa, konieczne jest przeprowadzenie wielu dodatkowych dowodów, w tym dowodów z opinii biegłych lub ekspertów różnych specjalności (np. z zakresu genetyki, antropologii, psychologii, seksuologii). Należy również pamiętać, że przepisy postępowania karnego przewidują w przypadku niektórych przestępstw seksualnych pewne ograniczenia dowodowe i szczególny tryb przesłuchiwania osób pokrzywdzonych. W sprawach o tak wysokim stopniu skomplikowania, skorzystanie przez osoby pokrzywdzone (lub przez ich opiekunów prawnych) z pomocy fachowego pełnomocnika może mieć znaczenie dla prawidłowych ustaleń faktycznych i oceny prawnej całej sprawy, jak również, dla ewentualnych późniejszych roszczeń odszkodowawczych. Wśród wielu słusznych i trafnych oskarżeń, ciągle zdarzają się sprawy, w których fałszywe posądzenie o pedofilię motywowane jest na przykład chęcią zemsty lub porachunkami na tle osobistym, małżeńskim czy majątkowym. Obrona przed tego typu zarzutami jest szczególnie trudna. Dlatego, skorzystanie przez osoby podejrzane i oskarżone o popełnienie przestępstw seksualnych z pomocy profesjonalnego obrońcy już od chwili zatrzymania lub przedstawienia pierwszych zarzutów karnych, będzie służyło prawidłowej realizacji prawa do obrony w toku całego postępowania karnego, co może mieć znaczenie dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Dokładne i aktualne opisy znamion przywołanych wyżej przepisów oraz zagrożenia karami, zawarte są w wymienionych w tekście przepisach Kodeksu karnego. adwokat Marek Dulniak Warszawa, 1 grudnia 2018 r. Zobacz również: przestępstwa seksualne, przestępstwo uzyskiwania dostępu do nielegalnej pornografii, przestępstwo zgwałcenia. Okres wakacyjny jest okresem, kiedy częściej niż w ciągu roku do pracodawców zgłaszają się bardzo młode osoby z chęcią podjęcia pracy. Najczęściej są to uczniowie gimnazjum, w związku czym duża część tych osób nie ma więcej niż 16 lat. Z czym wiąże się dla pracodawcy zatrudnienie osoby poniżej 16. roku życia? Czy jest to w ogóle możliwe i zgodne z przepisami? Jaką formę zatrudnienia wybrać? Odpowiedź znajduje się w poniższym artykule. Pracownik młodociany a małoletni - jaka jest różnica? Kodeks pracy określa, że za pracownika młodocianego przyjmuje się osobę, która ukończyła 16 lat, ale nie przekroczyła 18. roku życia. Tym samym osobą małoletnią jest dziecko, które nie ukończyło 16. roku życia. Czy umowa o pracę jest możliwa? Z zasady zatrudnienie na podstawie umowy o pracę osób poniżej 16. roku życia jest zabronione. Dopiero po ukończeniu 16. roku życia w świetle Kodeksu pracy pracownik może podjąć pracę jako pracownik młodociany. Taka forma zatrudnienia jest ściśle określona przez Kodeks pracy i rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie przypadków, w których wyjątkowo jest dopuszczalne zatrudnianie młodocianych, którzy nie ukończyli gimnazjum, osób niemających 16 lat, które ukończyły gimnazjum oraz osób niemających 16 lat, które nie ukończyły gimnazjum. Powyższe przepisy wyraźnie wskazują, że osoba poniżej 16. roku życia, która nie ukończyła gimnazjum, może być zatrudniona na podstawie umowy o pracę: w celu przygotowania zawodowego w formie nauki zawodu, w celu przygotowania zawodowego w formie przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Czy w wyjątkowych sytuacjach umowa jest możliwa? Czy w innych przypadkach niż tych wymienionych wyżej można zatrudnić osobę poniżej 16. roku życia? Tak, ten wyjątek stanowi głównie zatrudnianie dzieci przez organizacje zajmujące się działalnością kulturalną, artystyczną, reklamową. Ważne! Osoba małoletnia bez względu na charakter pracy może wykonywać tę tylko z wykazu prac lekkich. Ponadto osoba małoletnia nie może wykonywać jej w godzinach nadliczbowych oraz w porze nocnej! Formalności związane z zatrudnieniem osoby poniżej 16. roku życia Jeśli pracodawca zdecyduje się zatrudnić osobę poniżej 16. roku życia, należy mieć na uwadze to, jakie formalności się z tym wiążą. Niestety nie wystarczy podpisanie umowy o pracę. Ponieważ osoba małoletnia nie posiada osobowości prawnej, w celu podpisania umowy wymagana jest zgoda rodziców lub opiekunów prawnych małoletniej oraz zgoda odpowiedniego Inspektora pracy. Warunkiem wydania przez Inspektora pracy zezwolenia na pracę małoletniego jest przekazanie mu następujących dokumentów: pisemną zgodę przedstawiciela ustawowego lub opiekuna dziecka na wykonywanie przez nie pracy lub innych zajęć zarobkowych, opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej o braku przeciwwskazań do wykonywania przez dziecko pracy lub innych zajęć zarobkowych, orzeczenie lekarza stwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania przez dziecko pracy lub innych zajęć zarobkowych, jeżeli dziecko podlega obowiązkowi szkolnemu – opinię dyrektora szkoły, do której ono uczęszcza, dotyczącą możliwości wypełniania przez dziecko tego obowiązku w czasie wykonywania przez nie pracy lub innych zajęć zarobkowych. Uwaga! Zgoda Inspektora pracy może zostać cofnięta na wniosek rodziców lub opiekunów dziecka (bez podawania przyczyny) lub przez samego Inspektora pracy, jeśli warunki wpływające na jego zgodę nie zostały spełnione. Z kolei dokument zezwolenia na pracę wydany przez Inspektora musi wskazywać: dane osobowe dziecka i jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna, podmiot prowadzący działalność kulturalną, artystyczną, sportową lub reklamową, rodzaj pracy lub innych zajęć zarobkowych, które może wykonywać dziecko, dopuszczalny okres wykonywania przez dziecko pracy lub innych zajęć zarobkowych, dopuszczalny dobowy wymiar czasu pracy lub innych zajęć zarobkowych, inne niezbędne ustalenia wymagane ze względu na dobro dziecka lub rodzaj, charakter albo warunki wykonywania pracy lub innych zajęć zarobkowych. Umowa z pracownikiem poniżej 14. roku życia wadliwa, ale ważna Nietrudno sobie wyobrazić, że młody człowiek nie zawsze jest szczery w deklarowaniu, ile ma lat, w obawie przed tym, że nie dostanie upragnionej pracy. Jeśli jednak pracodawca nie zweryfikuje wieku pracownika i zawrze z nim umowę (może być umowa ustna) lub pracownik złoży niezgodne z rzeczywistością oświadczenie dotyczące wieku, pracodawca ma tylko jedną możliwość - jak najszybciej rozwiązać taką umowę i odsunąć osobę małoletnią od wykonywania pracy. Jednak co ważne, taka sytuacja nie zwalnia pracodawcy z obowiązków względem tego pracownika. To znaczy, że zobowiązany jest on do wypłaty wynagrodzenia za wykonaną pracę i wszystkie inne świadczenia, do których nabył prawo pracownik w trakcie trwania umowy. Wynika to z orzeczenia Sądu Najwyższego z 26 stycznia 1982 r. (V PZP 8/81). Nadchodzące zmiany od 2018 roku Od 1 września 2018 roku zacznie obowiązywać nowy, obniżony wiek pracownika młodocianego. Zostanie on obniżony z 16 do 15 lat. W przepisach zostały szczegółowo uregulowane przypadki, kiedy: pracownik młodociany, który ukończył gimnazjum i ma ukończone 16 lat pracownik młodociany który ukończył gimnazjum lub nie i nie ukończył 16 roku życia. Pracownik nieposiadający kwalifikacji zawodowych może zostać zatrudniony w celu przygotowania zawodowego, pod warunkiem że otrzyma zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania pracy o danym charakterze i w określonych warunkach.

współżycie z osobą poniżej 18 roku życia